جهش تولید در گرو مبارزه با سوداگری است / دلالی، خامفروشی و واردات‌ گرایی سه مصداق اصلی سوداگری است
جهش تولید در گرو مبارزه با سوداگری است / دلالی، خامفروشی و واردات‌ گرایی سه مصداق اصلی سوداگری است
منتخب مردم تهران در مجلس یازدهم گفت: جهش تولید در گرو مبارزه با سوداگری در اقتصاد کشور است که سه مصداق اصلی آن عبارت اند از دلالی، خامفروشی و واردات‌ گرایی.

به گزارش ندای ارومیه، دکتر روح الله ایزدخواه، در اولین سلسله مباحث اینستاگرامی خود با فعالین حوزه های مختلف از سراسر کشور در خصوص “جهش تولید” اظهار کرد: ما باید نگرش متفاوتی به موضوع تولید داشته باشیم و از کلیشه ها دور شویم تا بتوانیم مقوله جهش تولید را به خوبی درک کنیم.

وی افزود: اصلی ترین مانع پیش روی تولید در کشور ما، اقتصاد سوداگر و غیر مولد است که اگر این موضوع درست فهم نشود مساله جهش تولید هم خوب فهم نخواهد شد.

منتخب مردم تهران تصریح کرد: مساله اول که باید به آن توجه داشت این است که به هیچ وجه مشکل تولید ما کمبود منابع نیست، البته مسئولین و سیاستگذاران و دستگاه های ما غالبا علاقه مندند که بگویند مساله کمبود منابع مالی و زیرساختی و فیزیکی است، اما به نظر بنده اینطور نیست.

ایزدخواه ابراز داشت: ما به لحاظ اقلیم، منابع طبیعی، نیروی انسانی، دانش فنی و زیرساخت های فیزیکی وضعیت خوبی داریم و در برخی شاخص ها جزو چند کشور اول دنیا هستیم اما مجلسی ها و دولتی ها غالبا علاقه داشتند با تخصیص منابع و اقداماتی نظیر عرضه تسهیلات، ایجاد زیرساخت های فیزیکی و شهرک صنعتی، تخصیص امکانات و امثال این ها مساله را حل کنند که به نظر بنده ثمری نداشته است.

وی ضمن بیان این که اول باید بپذیریم مساله تولید ما کمبود منابع نیست، بیان کرد: ما باید عزیمت کنیم به سمت مقابله با سوداگری که من آن را در سه حوزه مصداق یابی می کنم.

این کارشناس اقتصاد مقاومتی گفت: اولین حوزه سوداگری که معروف هم هست و همه آن را می شناسند دلالی است.

وی افزود: اقتصاد کشور یک اقتصاد مناسب برای دلالی است و امروز اگر کسی اراده کند دلال شود با کمترین موانع می تواند این کار را انجام دهد و سیستم اقتصادی نیز آن را پشتیبانی می کند.

ایزدخواه گفت: برای مثال در عرصه کشاورزی در اکثر محصولات پدیده دلالی غوغا می کند و من این را در بیش از ۳۰۰ روستا و اقلیم مختلف که حضور پیدا کرده ام به وضوح دیده ام.

منتخب مردم تهران در مجلس یازدهم با اشاره به این که مساله اول کشاورزی ما دلالی است، خاطرنشان کرد: ما در برخی محصولات که حتی رکورد دار هستیم در دنیا مانند خرما، گیاهان دارویی یا برخی میوه ها نیز شاهد دلالی هستیم و کشاورز ما کمترین سهم را از منافع این بخش دارد؛ تقریبا نسبت دلالی به تولید در کشاورزی ما هفت به یک است، یعنی به ازای یک نفر تولید کننده هفت نفر محصول را دست به دست می کنند.

وی در ادامه گفت: مصداق دیگر دلالی را در حوزه صنعت شاهدیم؛ جایی که بخش توزیع مواد اولیه دچار دلالی است.

وی تصریح کرد: مواد اولیه یا دچار انحصار است مانند خوراک دام و طیور که وارداتش دست چند نفر مشخص است و یا جاهایی که بورس کالا ایجاد شده مثل بورس کالای پتروشیمی که باز آنجا هم افرادی با اخذ پرونده های بهره برداری، مواد اولیه را یکجا می خرند و می برند در انبارها و بعدها در بازارهای فرعی و غیراصلی چند برابر می فروشند مثل اقلامی نظیر پی وی سی که تولید آن ها کمتر از نیاز کشور است و یک تاجر می تواند با خرید ۵۰۰ تن یک جا و فروش آن در جای دیگر سود هنگفتی را به دست بیاورد.

ایزدخواه با اشاره به این که مقوله دوم در سوداگری، بحث خام فروشی است، اظهار کرد: کشور ما همانقدر که انبوه منابع طبیعی در حوزه های مختلف دارد، همانقدر هم خامفروشی دارد.

وی افزود: ما یک پدیده ای داریم که برخی به اصطلاح از آن به عنوان “نفرین منابع” نام می برند و ناظر به این واقعیت است که کشورهای غنی از منابع غالبا خامفروشی کرده اند و کشورهایی که از این ثروت ها بی بهره هستند، صنعتی شده اند.

این کارشناس اقتصاد مقاومتی ابراز داشت: میوه جات کشور ما به کشورهای همسایه فروخته می شود و آنجا پس از تبدیل به محصولات صنعتی با ارزش افزوده بالا به ایران باز می گردد، در معادن وضعیت بدتر هم هست و ما علی رغم این که جزو دارندگان منابعی منحصر به فرد هستیم بعضا شاهد از دست رفتن بسیار آسان این منابع هستیم، مثلا یک معدن سنگ در خراسان جنوبی وجود داشت که یک خانم ایرانی الاصل در ایتالیا مواد اولیه آن را به آنجا می برد و صرفا با با یک مرحله پردازش با ۲۷ برابر سود می فروخت.

ایزدخواه ضمن بیان این که یک مصداق دیگر در حوزه خام فروشی، صنایع نفت و گاز است، گفت: در صنعت پتروشیمی، محصولاتی نظیر پلی اتلین و پلی پروپیلن و چند محصول دیگر، مواد پایه محسوب می شوند که نقش مواد اولیه تولید محصولات دیگر را دارند و ما صادرکننده این مواد به دنیا هستیم که این هم نوعی خامفروشی است که به تعبیری بسته بندی و فروش نفت خام شبیه به شمار می رود و بسیار تاسف بار است که این بخش آلاینده و پرهزینه در کشور ما انجام می شود و در اروپا پس از تبدیل به انبوهی از مواد با ارزش افزوده بالا دوباره به کشور ما فروخته می شود.

وی در ادامه ضمن بیان این که دوره این حرف ها گذشته که چون در مسیر جاده ابریشم هستیم پس باید تجارت پیشه کنیم، گفت: بحث سوم در سوداگری، واردات گرایی و سپردن پروژه ها به خارجی هاست و در ۵۰ سال گذشته می بینیم هرجا قیمت نفت بالا رفته، واردات هم افزایش پیدا کرده است.

ایزدخواه افزود: ما یک قانونی در کشور داریم به اسم قانون حداکثر استفاده از توان داخلی که سال ۷۵ تصویب شده و اخیرا دوباره اصلاحاتی خورده و قانون بهتری شده اما دور زده می شود و به اسم سپردن کار به ایرانی ها، به شرکت های ایرانی سپرده می شود که بعضا به قصد سپردن ۸۰ درصد این پروژه ها به حارجی ها در آن شرکت می کنند.

وی تصریح کرد: در حوزه دام، امسال و پارسال که گوشت گران شد به جای توسعه مراتع و اصلاح نژاد های بومی و کمک به کشاورز و دامدار برای تقویت محصول و مقیاسش، از کشورهای همسایه به اسم تنظیم بازار لاشه وارد کردیم.

منتخب مردم تهران در مجلس یازدهم ضمن بیان این که، هر چه اقتصاد کشور سوداگر باشد یعنی ضد تولید باشد، مشکلات اقتصادی ما عمیق تر و پیچیده تر می شود، گفت: هر چه کشور به سمت تولید و تکمیل چرخ های تولید برود، شاهد کاهش تورم و بیکاری که دو مشکل اصلی اقتصاد کشور هست خواهیم بود.

ایزدخواه ابراز داشت: ما باید جلوی خامفروشی را بگیریم، باید آن نهضت مبارزه با خامفروشی را که رهبر معظم انقلاب فرموده اند محقق کنیم.

وی افزود: ما باید جلوی دست به دست شدن مسخره کالاها را بگیریم؛ من کسی را می شناسم که در یک گلخانه محصولات به اصطلاح لاکچری تولید می کرد، این فرد می گفت من یکی از محصولاتم را دانه ای ۷۰۰ تومان فروختم و این محصول در مقابل چشم من ۵ واسطه چرخید و وقتی به دست نفر پنجم شد ۲۵۰۰ تومان خریداری شد و وقتی به نفر پنجم پیشنهاد دادم که همین محصول را با قیمت هزار تومان مستقیما از من بخرد گفت که این کار را نخواهد کرد و اصطلاحا نان خود را آجر نخواهد کرد و خود را ملزم به حفظ این چرخه می دانست.

ایزدخواه اظهار کرد: برای این که سوداگری ریشه کن شود و مسیرهای سوداگری به نحو قانونی و اجرایی بسته شود، یک جنگ و مبارزه لازم است و در دنیا هم همینطور بوده و ما می بینیم غرب در دوران صنعتی شدن شاهد یک مبارزه جدی بود با عوامل سنتی اقتصاد که مایل به خامفروشی و سوداگری و تجارت محض کالا بودند؛ این مبارزه در آمریکا بوده، در اروپا بوده، آلمان به این راحتی ها آلمان صنعتی نشده است و در قرن ۱۹ سال ها علیه تز انگلیسی مزیت نسبی جنگید.

وی ابراز داشت: اگر کشور ما دچار انحصار و رانت است و منابع بکر ما به یغما می رود و برخی تولیدکننده ها عادت کرده اند به تولید مواد خام و صادرات آن و همچنین اگر سیاست های اقتصادی ما جلوی تولید را گرفته و تقویت کننده سوداگری است، راهی نداریم جز جهاد و معتقدم قلب جهاد اقتصادی که مورد تاکید رهبر معظم انقلاب است، مقابله با سوداگری است.

منتخب مردم تهران در مجلس یازدهم اظهار کرد: اگر در کشوری سوداگری پا گرفت، سرمایه های سرگردان ایجاد می کند و عمده سرمایه ها که امروز در قالب نقدینگی افسارگسیخته در کشور ما شکل گرفته و به بازارهای غیرمولد مثل خودرو و ملک هجوم می آورد، ناشی از همین موضوع است؛ ما حتی یک بار شاهد ورود این سرمایه ها به بازار نمک هم بودیم.

ایزدخواه ضمن بیان این که سوداگری، فرار مالیاتی و اقتصاد زیرزمینی وحتی صنعت مونتاژ ایجاد می کند، خاطرنشان گفت: ما چند دهه است که در صنعت خودرو یک جنگ داریم بین طرفداران مونتاژ خودرو و طیف دومی که قائل به تولید و طراحی هستند مانند دکتر منطقی و برخی دیگر که حتی پای مجلس نیز به این جنگ در مقاطعی باز شده است و تا کنون پیروزی با طیف اول بوده که ما شاهد این اوضاع در صنعت خودروسازی مان هستیم.

منتخب مردم تهران در مجلس یازدهم با اشاره به این که سوداگری تبدیل به یک پدیده و ساختار شده خاطرنشان کرد: امروز اگر تولید، توزیع و مصرف در نظام اقتصادی را جوری کوک کنیم که تولید به صرفه باشد، خواهیم دید که نقدینگی به جای بانک و بازارهای ملک و خودرو، وارد عرصه تولید و ایجاد مزرعه و کارگاه و کارخانه خواهد شد.

انتهای پیام/